iclal

 bu yazıları kimsenin okumadığının farkındayım.ancak ilerde ki ben için yazıyorum ilk yazıyı yazdığımda 2.sınıftım ve hayatımda acıtıcı yerler olsada şuan ki kadar kötü değildi.Neler olduğunu anlatmak uzun ama ben sadece kaygılı bağalnamaı anlatacağım.İlk yarene böyle bağlandım zor ve ağırdı bunu hiçbir zaman inkar etmeyeceğim ve hafife almayacağım.Geçirdiğim süreç beni günlerce ağlattı o kadar ço ağladım ki gözümün ışığı gitti resmen ama ne kadar acı içinde boğuşsam da pes etmedim edeceğim çok durum yaşadım ama kendimden vazgeçmek istemedim hiçbir zaman sadece yollar aradım yol bulmak çözüm bulmak istedim 5 ay kadar sürdü bu durum geçtiğini hissedip seviniyordum içimde iyileşmiş olmanın heyecanı vardı.Artık kaygılı bağlanmam sanıyordum öyle bir rahatlamışlık vardı.Ama çok uzun sürmedi ve ben baska birine de kaygılı bağlandım geçen şey sadece yarende ki kaygılı bağalanmaydı.Baskasına böyle bağlanınca geçmişti ama şimdi bu durum yeniden geldi.Başa çıkabilirim biliyorum zaten terapim...