okunması için değilde kendim için yazıyorum bu yazıları sanırım.Ben hayatımı yaşamak istiyorum hissettmek istiyorum pişmanlıklarımda,keşkelerimde,kırgınlığı,kızgınlığım,mutluluğum,sevincim,endişem,her şeyim ile yaşamak istiyorum.Ama sadece kendimi hayatımı kendi hayatımın endişelerini.Yapacaığıma inanıyorum çünkü ben 23 yasındayım ve yaklaşık 3 senedir terapiye gitmek istiyodum sonunda gidiyorum 7 aydır.Zinciri kıracak kişinin ben olması bazen adaletsizlik gibi geliyo ama ama yapacak birşey yok.Döngülerimi daha iyi bir hayat ve daha iyi bir ben için kırmalıyım bir kuş ancak kabuğundan çıkınca özgürdür.Uçmayı dünyayı hemen bilmez ama öğrendikten sonra da ondan özgürü yoktur.Bende yavru kuşum şuan kabuğumdan çıktım sıra uçmayı özgür olmayı öğrenmekte

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

   ilk olarak kendimi tanıtayım.Ben İclal Sosyoloji 2.sınıf öğrencisiyim benim işim düşünmek yazmak analiz etmek.Bu yüzden yazmaya başlamak istedim.Sosyoloji artık benim günlük hayatımında içinde ve bu sadece zihnimde kalsın istemiyorum yazmak analizler yapmak istiyorum.Birileri okur mu görür mü bilmiyorum ama ilerde ben kendimde okurum böylece ilerde geriye dönüp baktığımda neler olduğunu görebilirim.Kısaca sosyoloji den bahsedip bir analizimi anlatacağım.Sosyoloji bilindiği üzere toplum bilimi demektir.Ama sosyoloji bundan fazlasıdır o içimizdeki insan ilişkilerinde ne yaptığımızdır.Aslında her gün hepimiz sosyolojik analizler yaparız ama bunun farkında olmayız.Sosyoloji sadece güncel toplumu incelemez en eskiden başlar ve ona göre geleceğin nasıl şekilleneciğini söyler.Psikolojiden ayrı olan en büyük farkı birisi bireyi iyileştirmeye çalışır onun kendi dünyasını düzeltmek ister.Sosyolojide  bireyin kendisini iyileştirmek ister ama onun toplumla olan bağını da kurtarmak...
Devamı
 bu yazıları kimsenin okumadığının farkındayım.ancak ilerde ki ben için yazıyorum ilk yazıyı yazdığımda 2.sınıftım ve hayatımda acıtıcı yerler olsada şuan ki kadar kötü değildi.Neler olduğunu anlatmak uzun ama ben sadece kaygılı bağalnamaı anlatacağım.İlk yarene böyle bağlandım zor ve ağırdı bunu hiçbir zaman inkar etmeyeceğim ve hafife almayacağım.Geçirdiğim süreç beni günlerce ağlattı o kadar ço ağladım ki gözümün ışığı gitti resmen ama ne kadar acı içinde boğuşsam da pes etmedim edeceğim çok durum yaşadım ama kendimden vazgeçmek istemedim hiçbir zaman sadece yollar aradım yol bulmak çözüm bulmak istedim 5 ay kadar sürdü bu durum geçtiğini hissedip seviniyordum içimde iyileşmiş olmanın heyecanı vardı.Artık kaygılı bağlanmam sanıyordum öyle bir rahatlamışlık vardı.Ama çok uzun sürmedi ve ben baska birine de kaygılı bağlandım geçen şey sadece yarende ki kaygılı bağalanmaydı.Baskasına böyle bağlanınca geçmişti ama şimdi bu durum yeniden geldi.Başa çıkabilirim biliyorum zaten terapim...
Devamı